اسی سرکار نوں جا کے سبھی دُکھڑے سُناواں گے

سُنہری جالیاں چُم کے وِچھوڑے وی مُکاواں گے

نفل جنّت دے ٹوٹے تے پڑھاں گے رات دن سجنو

بہا کے نیر اکھیاں دے خدا نوں وی مناواں گے

زباناں نوں درورداں نال تَر کر کے نِگاواں نال

او سوہنا نقش گُنبَد دا دِلاں اُتّے سجاواں گے

مدینے پاک دی مِٹی دوا جے سارے درداں دی

او مِٹی لَے کے آواں گے ، بیماراں نوں کھواواں گے

کدی نوکر بنا ربّا او سوہنے پاک روضے دا

صفائی واسطے پلکاں نوں ای جھاڑو بناواں گے

نَقل کرساں کبوتر دانہ چُگدے گیت گاندے دی

کھجوراں نال ٹِڈ بھر کے نبی دی نعت گاواں گے

اذاناں وچ مُؤَذَن جد نبی دا نام بولن دے

انگوٹھے چُم کے اَکھیاں نوں دروداں نال لاواں گے

جِتھے صِدّیق مونڈھے تے نبی نوں لَے کے جاندے سَن

اسی اس غار نوں ویکھن خلیل اندر وی جاواں گے . . . .